مشکاتِ جان

​در میان هیاهوی جهان، گاهی سکوت، زیباترین موسیقی است.
همچون شکوفه‌ای که در تنهاییِ شب، در انتظارِ لبخندِ سپیده‌دم، با ریشه‌های خود در خاک عمیق می‌شود؛
ما نیز باید در خلوتِ خویش، آرامش را بیابیم.
زیبایی، نه در درخششِ خیره‌کننده‌ی خورشید،
بلکه در تلالوِ نورِ امید است که در تاریک‌ترین لحظات، از میان شکافِ تاریکی می‌تابد.
مانند شعله‌ای کوچک که با صبوری، شب را به صبح پیوند می‌زند