تلنگر..
16 شهریور 1405 توسط فاطمه فلاحت پور
بیا فراموشکار باشیم…
وقتی قرار است کینههای رنگارنگی از آدمها، گوشهی قلبمان، غبار غم بگیرد.
بیا ساده باشیم…
آنجایی که چشمها فقط نواقص را میبینند و گوشها فقط غیبتها را میشنوند.
بیا حواس پرت باشیم…
وقتی خطایی را از همنوعی دیدیم و شنیدیم.
بیا ساده رد شویم…
از کج خلقیها، بیتفاوتیها، و تمسخرها.
یادتمان باشد که ثانیههای این زندگی فقط و فقط یکبار اتفاق میافتند. ثانیهها و ساعتهایی که شاید بعدها بفهمیم که چه ساده از کنارشان با خشم و کینه و حسرت گذر کردیم،
و فرصت آرام زندگی کردن را از خودمان و دیگران به راحتی گرفتیم.
بیا بیاموزیم کجا فراموشکار باشیم…