بعداز گناه...
بعد از گناه، مدام خودت رو تحقیر نکن!
اینکه از گناهت پشیمونی، یعنی هنوز دلت زندهست؛
اما اینکه بعد از توبه، مدام خودت رو سرزنش کنی، بگی «من آدم بدیام»، «من لیاقت ندارم»، «من دیگه درستبشو نیستم» و خودت رو کوچک کنی، اسمش توبه نیست؛ این میتواند دام دیگری باشد.
گناه رو کوچیک نشمار؛
اما خودت رو هم کوچیک نکن.
تو ممکنه لغزش کرده باشی،
اما سقوط، هویت تو نیست.
برلی همین خودِ خدا برای توبهکنندهها شأن و منزلت بالایی قائل هست:
«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ»
«همانا خداوند توبهکنندگان را دوست دارد.»
📖 بقره، ۲۲۲
دقت کن…
خدا نمیگه فقط توبهشون رو میپذیرم؛
میگه دوستشون دارم.
پس اگه توبه کردی،
با خودت مثل کسی رفتار کن که در مسیر برگشت به خداست، نه مثل کسی که دیگه هیچ ارزشی نداره.
شیطان دوست داره بعد از گناه، تو رو از خدا ناامید کنه؛
اما خدا میفرماید:
«لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ»
«از رحمت خدا ناامید نشوید.»
📖 زمر، ۵۳
پس بعد از گناه:
پشیمون باش، اما خودت رو تحقیر نکن.
عذرخواهی کن، اما خودت رو بیارزش ندون.
اشتباهت رو بپذیر، اما آن رو هویت خودت نکن.
بلند شو و ادامه بده.
تو همون آدمی نیستی که چند دقیقه پیش سقوط کرد؛
تو آدمی هستی که همین حالا میتونه انتخاب کنه دوباره بلند بشه.
و شاید زیباترین بخش ماجرا این باشه:
تو بعد از توبه فقط بخشیده نمیشوی؛
دوباره میتوانی محبوب خدا باشی. ❤️
#شکست