درد دلی با مولایمان...
🔴مبادا روزی برسد که از ما دلگیر شوی، یا صاحبالزمان…
در رفاقت، اگر کسی را دوست داشته باشی،
محبتت را فقط با زبان نمیگویی؛
حواست به او هست، برایش وقت میگذاری،
دلش را نمیشکنی و کاری نمیکنی که احساس کند برایت مهم نیست…
چون آدمها یکبار، دوبار، چندبار بیمهری را تحمل میکنند؛
اما وقتی ببینند محبتشان یکطرفه است،
کمکم سرد میشوند، سکوت میکنند و دیگر انتظاری ندارند…
🔴 حالا خودمان را جای مولایمان بگذاریم…
ما سالهاست میگوییم:
«یا صاحبالزمان، دوستت دارم…»
«اللهم عجل لولیک الفرج…»
اما آیا رفتارمان هم این را ثابت میکند؟
وقتی گناه میکنیم و میدانیم دلِ مولایمان را میآزارد،
وقتی نماز را سبک میشماریم،
وقتی یاد امام فقط گاهی به زبانمان میآید،
وقتی برای ظهور دعا میکنیم اما برای اصلاح خودمان قدمی برنمیداریم…
💔 آیا این محبت واقعی است؟
مولای من…
ما را به حسابِ بیوفاییمان رها نکن…
اگر کم گذاشتیم، اگر غافل شدیم، اگر دیر آمدیم،
تو از ما دست نکش…
🤲🏻 یا صاحبالزمان(عج)
آنقدر ما را بیدار کن که قبل از آنکه دیر شود،
قبل از آنکه قلبمان از یاد تو سرد شود،
قبل از آنکه فرصتها تمام شود،
واقعاً منتظرت شویم…
🌿 کاری کن وقتی نامت میآید، فقط اشک در چشممان جمع نشود؛
رفتارمان هم بوی انتظار بدهد.
🤲🏻 اللهم عجل لولیک الفرج
و اجعلنا من المنتظرین الصادقین 🤲🏻🌹
•••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈