قدر دادن داشته هایمان باشیم...
📚حکایتی آموزنده از شیخ بهایی:
میگویند روزی شیخ بهایی در راهی میرفت. به مردی رسید که کنار جاده نشسته بود و پیوسته از تنگدستی و بدشانسی خود شکایت میکرد. شیخ لحظهای ایستاد و گفت:
«ای مرد، اگر به تو بگویند چشمانت را بده و هزار سکه طلا بگیر، میپذیری؟»
مرد گفت: «هرگز!»
گفت: «دستانت را بده و هزار سکه دیگر بگیر؟»
مرد گفت: «نه!»
گفت: «پاهایت را بده و هزاران سکه بگیر؟»
مرد گفت: «نه، این چه سخنی است؟»
شیخ تبسمی کرد و گفت:
«پس تو گنجی داری که به هزاران سکه نمیفروشی، آنگاه خود را فقیر میخوانی؟ فقر آن نیست که در کیسهات زر نباشد، فقر آن است که قدر داشتههایت را ندانی.»
مرد سر به زیر انداخت و دیگر شکایت نکرد.
👌 پیامش ساده است: بسیاری از ما داراییهایی داریم که اگر قیمت بگذارند، با هیچ مالی عوضشان نمیکنیم؛ اما چون رایگان به ما داده شدهاند، قدرشان را نمیدانیم.