عمرمون از اون چیزی که فکر میکنیم کوتاهتره…
انقدر دنبال جمع کردن، رسیدن، جلو زدن و به دست آوردنیم که یادمون میره داریم هر روز بخشی از عمرمون رو از دست میدیم.
طمع، آدمو سیر نمیکنه؛ فقط فرصتها رو ازش میگیره. فرصت با خانواده بودن، فرصت دل به دل هم دادن، فرصت بخشیدن، فرصت خوب بودن…
خیلی از ما زندگی رو به فردا موکول میکنیم، غافل از اینکه برای خیلیها فردا هیچوقت نرسید.
آخرش، همه این دویدنها به چند متر کفن و یک قبر ختم میشه و چیزی که میمونه نه مال و مقام، که ردِ مهربانیها، دعاهای خیر مردم و اعمالی هستش که برای آخرت خودمون فرستادیم
دنیا کوتاهتر از اونیه که درگیر کینهها و حرصها بشیم شاید امروز، آخرین فرصت ما برای خوب زندگی کردن باشه
پس یه کار خوب امروز انجام بده🤍